مطالعه جدیدی که با جمع بندی آنالیز اطلاعات مربوط به کووید 19 از 58 شهر ایالات متحده صورت گرفته نشان می دهد هرروز تاخیر در شروع فاصله گذاری اجتماعی می تواند طول مدت همه گیری کرونا را 2.4 روز افزایش دهد
تاریخ انتشار: 12 خرداد 1399
سلامت عمومی
ویروس کرونا از گیرنده های خاصی در سطح سلول موسوم به ACE2 جهت ورود به سلول قربانی استفاده می کنند. محققان دریافته اند که بیان ژنی ACE2 در کودکان به مراتب کمتر از بزرگسالان است. این یافته میتواند توجیه کننده علت خطر کمتر عفونت و مرگ ومیر ناشی از کووید19 در کودکان باشد.
تاریخ انتشار: 2 خرداد 1399
یک مطالعه بزرگ نشان می دهد داروی ضد مالاریا کلروکین و آنالوگ آن (هیدروکسی کلروکین) که به تنهایی یا همراه داروهای آنتی بیوتیکی (آزیترومایسین یا کلاریترومایسین) جهت درمان بیماران مبتلا به کرونا به کار گرفته می شوند، فایده چندانی ندارند. این مطالعه با آنالیز اطلاعات نزدیک به 15000 بیمار مبتلا به کووید 19 که هر یک از رژیم های چهارگانه دارویی موجود را مصرف کرده بودند و مقایسه آن با حدود 81000 بیمار گروه کنترل انجام پذیرفت.
تاریخ انتشار: 2 خرداد 1399
منبع: The Lancet
قهوه ممکن است دارای خواص ضد چاقی به خصوص در بانوان باشد. نتایج تحقیق دانشمندان انگلیسی نشان می دهد زنانی که روزانه 2 تا 3 فنجان قهوه می نوشند در مقایسه با کسانی که کمتر قهوه میل می کنند، میزان چربی شکمی و چربی کل بدنی پایین تری دارند. نتیجه این مطالعه را مجله معتبر تغذیه به چاپ رسانده است.
تاریخ انتشار: 25 اردیبهشت 1399
منبع: Anglia Ruskin University
هیدروکسی کلروکین داروی ضد التهابی است که تا پیش از این جهت درمان کرونا در بسیاری از کشورها از جمله ایران بکار گرفته می شد. اما تحقیقات جدید نشان می دهد استفاده از این دارو تاثیر قابل توجهی در کاهش بستری بیمار در بخش های مراقبت ویژه و یا مرگ ومیر وی ندارد. به عبارت دیگر عوارض جانبی دارو بیشتر از منافع احتمالی آن ارزیابی شده است. مطلب فوق را BMJ بر اساس پژوهش محققان فرانسوی منتشر کرده است.
تاریخ انتشار: 26 اردیبهشت 1399
منبع: BMJ
کووید 19 می تواند به عوارض جدی قلبی عروقی بینجامد. ازجمله این عوارض حملات قلبی، نارسایی قلبی و تشکیل لخته است که می تواند به سکته مغزی منجر شود. پزشکان متخصص طب اورژانس دانشگاه ویرجینیا در تحقیق اخیر خود به این نتایج رسیده اند. آن ها همچنین در خصوص تداخل احتمالی درمان های موجود کووید 19 با مشکلات قلبی عروقی زمینه ای بیماران هشدار داده اند.
تاریخ انتشار: 26 اردیبهشت 1399
منبع: University of Virginia
دانشمندان سیستم سلامت ملی کودکان Children’s National Health System توانستند به موفقیتی شگرف در درمان دیستروفی عضلانی دوشن (Duchenne muscular dystrophy) دست یابند.
دیستروفی های عضلانی گروهی از بیماری های عضلانی (میوپاتی ها) هستند که به علت اختلال در عملکرد پروتئینی موسوم به دیستروفین ایجاد می شوند. دیستروفی عضلانی دوشن (DMD) که اغلب به عنوان شایع ترین نوع دیستروفی های عضلانی شناخته می شود، یک بیماری وابسته به کروموزوم X میباشد. بیماری های وابسته به کروموزوم X عمدتا در جنس مذکر بروز پیدا می کند. بیماری دوشن نیز منحصرا در پسرها دیده میشود. مشخصه اصلی بیماری ایجاد ضعف پیشرونده عضلانی میباشد. متاسفانه تا پیش از این درمان موثری برای دیستروفی های عضلانی شناخته نشده بود. فرد مبتلا معمولا در نوجوانی (به طور متوسط 12 سالگی) نیازمند ویلچر شده و با ابتلا عضلات تنفسی و قلب از دنیا میرود. اصلی ترین علت فوت در بیماری دوشن، درگیری و ضعف عضله قلب ناشی (کاردیومیوپاتی) بوده که حدودا مسئول 50% موارد مرتالیتی بیماری است.
درمانهای موجود بیماری دوشن عمدتا حمایتی است. پردنیزون ( داروی کورتونی) که در حال حاضر استاندارد درمانی محسوب میشود، باعث کاهش التهاب میگردد اما عوارض جانبی زیادی در پی دارد. اپلرنون (Eplerenone) نیز در بیماران بزرگتر برای درمان کاردیومیوپاتی استفاده می شود.
تیم تحقیقاتی به رهبری دکتر کریستوفر هیر Christopher R. Heier و نیز کریستوفر اسپورنی Christopher F. Spurney در حال تحقیق بر روی کاردیومیوپاتی های ناشی از دیستروفی عضلانی دوشن می باشند. دکتر هیر استادیار موسسه سلامت کودکان درباره تحقیق میگوید: ” می دانستیم که برخی داروها بر هر دو گروه گیرنده های مینرالوکورتیکوئیدی (MR) و گلوکوکورتیکوئیدی (GR) موثرند. اما تحقیقات ما نشان داد این دو رسپتور در سلول های عضلانی اسکلتی و عضله قلبی نقش متفاوتی را بر عهده دارند. گیرنده های گلوکوکورتیکوئیدی باعث کاهش التهاب عضله قلبی شده اما MR ها کارکرد متفاوتی در این عضله دارند. داروی مورد آزمایش (وامورولون) میتواند هر دو گروه رسپتوری GR و MR را هدف قرار داده، به ترتیب باعث کاهش التهاب و بهبود عملکرد قلب شود.”
نکته بسیار ارزشمند این تحقیق آن است که عارضه جانبی چندانی برای وامورولن دیده نشده است.:
– فعال کردن رسپتورهای MR باعث افزایش اندازه کلیه ها و بالا رفتن فشارخون (هیپرتانسیون) میشود. اما درمان با وامورولون سایز طبیعی کلیه ها را حفظ کرده باعث پرفشاری خون نمیشود.
– فعال شدن گیرنده های MR باعث افزایش فیبروز در عضله قلب و کاهش عملکرد آن میگردد. اما داروی وامورولون این عارضه را نداشته عملکرد قلبی را در حد طبیعی حفظ میکند.
– استفاده روزانه از پردنیزولون باعث بروز عوارض جانبی مرتبط با GR و MR میشود مانند هیپرانسولینمی (افزایش انسولین خون) اما این عوارض در استفاده از وامورولن دیده نشده است.
علاقه مندان جهت مطالعه بیشتر به مجله Life Science Alliance مراجعه نمایند.