دانشمندان سیستم سلامت ملی کودکان Children’s National Health System توانستند به موفقیتی شگرف در درمان دیستروفی عضلانی دوشن (Duchenne muscular dystrophy) دست یابند.
دیستروفی های عضلانی گروهی از بیماری های عضلانی (میوپاتی ها) هستند که به علت اختلال در عملکرد پروتئینی موسوم به دیستروفین ایجاد می شوند. دیستروفی عضلانی دوشن (DMD) که اغلب به عنوان شایع ترین نوع دیستروفی های عضلانی شناخته می شود، یک بیماری وابسته به کروموزوم X میباشد. بیماری های وابسته به کروموزوم X عمدتا در جنس مذکر بروز پیدا می کند. بیماری دوشن نیز منحصرا در پسرها دیده میشود. مشخصه اصلی بیماری ایجاد ضعف پیشرونده عضلانی میباشد. متاسفانه تا پیش از این درمان موثری برای دیستروفی های عضلانی شناخته نشده بود. فرد مبتلا معمولا در نوجوانی (به طور متوسط 12 سالگی) نیازمند ویلچر شده و با ابتلا عضلات تنفسی و قلب از دنیا میرود. اصلی ترین علت فوت در بیماری دوشن، درگیری و ضعف عضله قلب ناشی (کاردیومیوپاتی) بوده که حدودا مسئول 50% موارد مرتالیتی بیماری است.
درمانهای موجود بیماری دوشن عمدتا حمایتی است. پردنیزون ( داروی کورتونی) که در حال حاضر استاندارد درمانی محسوب میشود، باعث کاهش التهاب میگردد اما عوارض جانبی زیادی در پی دارد. اپلرنون (Eplerenone) نیز در بیماران بزرگتر برای درمان کاردیومیوپاتی استفاده می شود.
تیم تحقیقاتی به رهبری دکتر کریستوفر هیر Christopher R. Heier و نیز کریستوفر اسپورنی Christopher F. Spurney در حال تحقیق بر روی کاردیومیوپاتی های ناشی از دیستروفی عضلانی دوشن می باشند. دکتر هیر استادیار موسسه سلامت کودکان درباره تحقیق میگوید: ” می دانستیم که برخی داروها بر هر دو گروه گیرنده های مینرالوکورتیکوئیدی (MR) و گلوکوکورتیکوئیدی (GR) موثرند. اما تحقیقات ما نشان داد این دو رسپتور در سلول های عضلانی اسکلتی و عضله قلبی نقش متفاوتی را بر عهده دارند. گیرنده های گلوکوکورتیکوئیدی باعث کاهش التهاب عضله قلبی شده اما MR ها کارکرد متفاوتی در این عضله دارند. داروی مورد آزمایش (وامورولون) میتواند هر دو گروه رسپتوری GR و MR را هدف قرار داده، به ترتیب باعث کاهش التهاب و بهبود عملکرد قلب شود.”
نکته بسیار ارزشمند این تحقیق آن است که عارضه جانبی چندانی برای وامورولن دیده نشده است.:
– فعال کردن رسپتورهای MR باعث افزایش اندازه کلیه ها و بالا رفتن فشارخون (هیپرتانسیون) میشود. اما درمان با وامورولون سایز طبیعی کلیه ها را حفظ کرده باعث پرفشاری خون نمیشود.
– فعال شدن گیرنده های MR باعث افزایش فیبروز در عضله قلب و کاهش عملکرد آن میگردد. اما داروی وامورولون این عارضه را نداشته عملکرد قلبی را در حد طبیعی حفظ میکند.
– استفاده روزانه از پردنیزولون باعث بروز عوارض جانبی مرتبط با GR و MR میشود مانند هیپرانسولینمی (افزایش انسولین خون) اما این عوارض در استفاده از وامورولن دیده نشده است.
علاقه مندان جهت مطالعه بیشتر به مجله Life Science Alliance مراجعه نمایند.
ممکن است شغلتان کمر به قتل شما بسته باشد!
مطالعه جدیدی که در دانشگاه ایندیانا صورت گرفته نشان می دهد ارتباطی قوی بین شرایط شغلی فرد و سلامت روانی و جسمی وی وجود دارد. ” آیا شغل شما در حال کشتن شماست؟” عنوانی است که نویسنده این مقاله برای آن انتخاب کرده است. در این مقاله نداشتن استقلال کافی در محل کار، فشار زیاد کاری و بالابودن انتظار کارفرما و توانایی شاغل برای تطابق شناختی با این انتظارات از عوامل اصلی تهدید کننده سلامت افراد ذکر شده که می تواند حتی به مرگ آنها بینجامد.
این مطالعه با جمع آوری اطلاعات شغلی مربوط به 3148 شهروند ساکن ویسکانسین در ایالات متحده و طی یک بازه زمانی 20 ساله انجام شده است. در این مدت 211 نفر از شرکت کنندگان فوت نمودند. Erik Gonzalez-Mulé از اعضا اصلی تیم پژوهش در این باره می گوید: در این پژوهش مشخص شد شغل افراد بیش از آنچه که در گذشته تصور میشد در سلامت آن ها موثر است. وقتی انتظارات کارفرما از شاغل بیش از حد باشد و شاغل نتواند با این نیاز تطابق کافی پیدا کند، سلامت وی به خطر افتاده و حتی خطر مرگ وی را تهدید خواهد کرد. مدیران باید تا حد امکان از استرس های شغلی کارمندان بکاهند. آنچه در این خصوص بسیار مهم است موضوع استقلال شغلی است. باید تا آن جا که ممکن است به نیروهای کار آزادی عمل داده شود و از امر ونهی غیرضروری اجتناب شود. این مساله می تواند کمک شایانی به ارتقا سلامت شاغلین نماید. کووید 19 می تواند یک معضل برای سلامت روان جامعه باشد. لذا این مهم است که محیط کار افراد به گونه ای باشد که باعث تشدید این مشکلات نگردد.
نتایج این مطالعه را مجله روانشناسی کاربردی Journal of Applied Psychology منتشر کرده است که علاقه مندان می توانند برای مطالعه بیشتر به آدرس مجله مراجعه نمایند.
تاریخ انتشار: 30 اردیبهشت 1399
منبع: Indiana University
تاخیر در فاصله گذاری اجتماعی در زمان همه گیری کرونا
مطالعه جدیدی که با جمع بندی آنالیز اطلاعات مربوط به کووید 19 از 58 شهر ایالات متحده صورت گرفته نشان می دهد هرروز تاخیر در شروع فاصله گذاری اجتماعی می تواند طول مدت همه گیری کرونا را 2.4 روز افزایش دهد
تاریخ انتشار: 12 خرداد 1399
منبع: University of Texas at Austin
حساسیت کمتر کودکان به ویروس کرونا
ویروس کرونا از گیرنده های خاصی در سطح سلول موسوم به ACE2 جهت ورود به سلول قربانی استفاده می کنند. محققان دریافته اند که بیان ژنی ACE2 در کودکان به مراتب کمتر از بزرگسالان است. این یافته میتواند توجیه کننده علت خطر کمتر عفونت و مرگ ومیر ناشی از کووید19 در کودکان باشد.
تاریخ انتشار: 2 خرداد 1399
منبع: Mount Sinai School of Medicine
کلروکین و هیدروکسی کلروکین در درمان کرونا فایده ای ندارد
یک مطالعه بزرگ نشان می دهد داروی ضد مالاریا کلروکین و آنالوگ آن (هیدروکسی کلروکین) که به تنهایی یا همراه داروهای آنتی بیوتیکی (آزیترومایسین یا کلاریترومایسین) جهت درمان بیماران مبتلا به کرونا به کار گرفته می شوند، فایده چندانی ندارند. این مطالعه با آنالیز اطلاعات نزدیک به 15000 بیمار مبتلا به کووید 19 که هر یک از رژیم های چهارگانه دارویی موجود را مصرف کرده بودند و مقایسه آن با حدود 81000 بیمار گروه کنترل انجام پذیرفت.
تاریخ انتشار: 2 خرداد 1399
منبع: The Lancet
قهوه و چاقی
قهوه ممکن است دارای خواص ضد چاقی به خصوص در بانوان باشد. نتایج تحقیق دانشمندان انگلیسی نشان می دهد زنانی که روزانه 2 تا 3 فنجان قهوه می نوشند در مقایسه با کسانی که کمتر قهوه میل می کنند، میزان چربی شکمی و چربی کل بدنی پایین تری دارند. نتیجه این مطالعه را مجله معتبر تغذیه به چاپ رسانده است.
تاریخ انتشار: 25 اردیبهشت 1399
منبع: Anglia Ruskin University
هیدروکسی کلروکین و درمان کرونا
هیدروکسی کلروکین داروی ضد التهابی است که تا پیش از این جهت درمان کرونا در بسیاری از کشورها از جمله ایران بکار گرفته می شد. اما تحقیقات جدید نشان می دهد استفاده از این دارو تاثیر قابل توجهی در کاهش بستری بیمار در بخش های مراقبت ویژه و یا مرگ ومیر وی ندارد. به عبارت دیگر عوارض جانبی دارو بیشتر از منافع احتمالی آن ارزیابی شده است. مطلب فوق را BMJ بر اساس پژوهش محققان فرانسوی منتشر کرده است.
تاریخ انتشار: 26 اردیبهشت 1399
منبع: BMJ
میکروب های روده تاثیرگذار بر علایم بیماری مبتلایان ALS
بیماری آمیوتروفیک لترال اسکلروزیس ( ALS) یک بیماری پیشرونده و ناتوان کننده سیستم عصبی است و متاسفانه درمان های موجود فاقد کارآیی کافی در این بیماری می باشد. پژوهشگران دانشگاه هاروارد موفق به شناسایی نوعی ارتباط بین میکرب های روده ای و عملکرد مغز موش ها شدند و با ایجاد تغییراتی در وضعیت باکتری های روده (مثلا با استفاده از آنتی بیوتیک)، توانستند علایم بیماری را در حیوانات آزمایشگاهی کنترل کنند.
تاریخ انتشار: 25 اردیبهشت 1399
منبع: Harvard University
درمان پارکینسون با سلول های پوست
دانشمندان در پژوهشی ارزشمند توانستند با ایجاد قابلیت تولید دوپامین در سلول های پوست یک بیمار مبتلا به پارکینسون و جایگزینی این سلول ها در مغز وی، به میزان قابل توجهی از شدت علایم و ناتوانی بیمار بکاهند. این تحقیق شگفت انگیز توسط پژوهشگران در دو بیمارستان مک لین و ماساچوست وابسته به دانشگاه هاروارد صورت پذیرفته و نتایج آن در مجله معتبر نیوانگلند به چاپ رسیده است.
تاریخ انتشار: 24 اردیبهشت 1399
منبع: McLean Hospital
کووید 19 و عوارض قلبی عروقی
کووید 19 می تواند به عوارض جدی قلبی عروقی بینجامد. ازجمله این عوارض حملات قلبی، نارسایی قلبی و تشکیل لخته است که می تواند به سکته مغزی منجر شود. پزشکان متخصص طب اورژانس دانشگاه ویرجینیا در تحقیق اخیر خود به این نتایج رسیده اند. آن ها همچنین در خصوص تداخل احتمالی درمان های موجود کووید 19 با مشکلات قلبی عروقی زمینه ای بیماران هشدار داده اند.
تاریخ انتشار: 26 اردیبهشت 1399
منبع: University of Virginia
وامورولون: امیدی تازه در درمان دوشن
دانشمندان سیستم سلامت ملی کودکان Children’s National Health System توانستند به موفقیتی شگرف در درمان دیستروفی عضلانی دوشن (Duchenne muscular dystrophy) دست یابند.
دیستروفی های عضلانی گروهی از بیماری های عضلانی (میوپاتی ها) هستند که به علت اختلال در عملکرد پروتئینی موسوم به دیستروفین ایجاد می شوند. دیستروفی عضلانی دوشن (DMD) که اغلب به عنوان شایع ترین نوع دیستروفی های عضلانی شناخته می شود، یک بیماری وابسته به کروموزوم X میباشد. بیماری های وابسته به کروموزوم X عمدتا در جنس مذکر بروز پیدا می کند. بیماری دوشن نیز منحصرا در پسرها دیده میشود. مشخصه اصلی بیماری ایجاد ضعف پیشرونده عضلانی میباشد. متاسفانه تا پیش از این درمان موثری برای دیستروفی های عضلانی شناخته نشده بود. فرد مبتلا معمولا در نوجوانی (به طور متوسط 12 سالگی) نیازمند ویلچر شده و با ابتلا عضلات تنفسی و قلب از دنیا میرود. اصلی ترین علت فوت در بیماری دوشن، درگیری و ضعف عضله قلب ناشی (کاردیومیوپاتی) بوده که حدودا مسئول 50% موارد مرتالیتی بیماری است.
درمانهای موجود بیماری دوشن عمدتا حمایتی است. پردنیزون ( داروی کورتونی) که در حال حاضر استاندارد درمانی محسوب میشود، باعث کاهش التهاب میگردد اما عوارض جانبی زیادی در پی دارد. اپلرنون (Eplerenone) نیز در بیماران بزرگتر برای درمان کاردیومیوپاتی استفاده می شود.
تیم تحقیقاتی به رهبری دکتر کریستوفر هیر Christopher R. Heier و نیز کریستوفر اسپورنی Christopher F. Spurney در حال تحقیق بر روی کاردیومیوپاتی های ناشی از دیستروفی عضلانی دوشن می باشند. دکتر هیر استادیار موسسه سلامت کودکان درباره تحقیق میگوید: ” می دانستیم که برخی داروها بر هر دو گروه گیرنده های مینرالوکورتیکوئیدی (MR) و گلوکوکورتیکوئیدی (GR) موثرند. اما تحقیقات ما نشان داد این دو رسپتور در سلول های عضلانی اسکلتی و عضله قلبی نقش متفاوتی را بر عهده دارند. گیرنده های گلوکوکورتیکوئیدی باعث کاهش التهاب عضله قلبی شده اما MR ها کارکرد متفاوتی در این عضله دارند. داروی مورد آزمایش (وامورولون) میتواند هر دو گروه رسپتوری GR و MR را هدف قرار داده، به ترتیب باعث کاهش التهاب و بهبود عملکرد قلب شود.”
نکته بسیار ارزشمند این تحقیق آن است که عارضه جانبی چندانی برای وامورولن دیده نشده است.:
– فعال کردن رسپتورهای MR باعث افزایش اندازه کلیه ها و بالا رفتن فشارخون (هیپرتانسیون) میشود. اما درمان با وامورولون سایز طبیعی کلیه ها را حفظ کرده باعث پرفشاری خون نمیشود.
– فعال شدن گیرنده های MR باعث افزایش فیبروز در عضله قلب و کاهش عملکرد آن میگردد. اما داروی وامورولون این عارضه را نداشته عملکرد قلبی را در حد طبیعی حفظ میکند.
– استفاده روزانه از پردنیزولون باعث بروز عوارض جانبی مرتبط با GR و MR میشود مانند هیپرانسولینمی (افزایش انسولین خون) اما این عوارض در استفاده از وامورولن دیده نشده است.
علاقه مندان جهت مطالعه بیشتر به مجله Life Science Alliance مراجعه نمایند.